23 Σεπ 2009
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΝΤΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ, Queens - N.Y.
Ένας Έλληνας μπαίνει σε μια τράπεζα της Νέας Υόρκης και ζητάει πληροφορίες για ένα δάνειο.
Λέει στον υπάλληλο των δανείων ότι θέλει να ταξιδέψει στην Ελλάδα λόγω των εορτών των Χριστουγέννων για 2 εβδομάδες και χρειάζεται οπωσδήποτε να πάρει ένα δάνειο των $5.000.
Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειαστεί ένα είδος εξασφάλισης για να του χορηγήσει το δάνειο, έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο γραφείο τα κλειδιά από μία ολοκαίνουρια Ferrari , που είναι παρκαρισμένη στην είσοδο της Τράπεζας.
Αφού πραγματοποιείται ο έλεγχος από την Τράπεζα ότι το αυτοκίνητο είναι όντως στο όνομά του, μέσα σε 20 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο, ο Έλληνας παίρνει τα χρήματα και φεύγει.
Μόλις φεύγει, ο διευθυντής της Τράπεζας και οι υπάλληλοί του ξεκαρδίζονται στα γέλια που ο Έλληνας έβαλε υποθήκη μία Ferrari των $200.000 για να πάρει δάνειο $5000!!!!!!!!! Ένας υπάλληλος παίρνει το αυτοκίνητο και το αφήνει στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας.
Δύο βδομάδες αργότερα, ο Έλληνας επιστρέφει, πληρώνει $5000 και τον τόκο, που ανέρχεται στα $15.41. Ο υπάλληλος του λέει:
«Κύριε, είμαστε ευτυχείς που συνεργαστήκατε με την τράπεζά μας, όλα έγιναν σωστά μόνο που έχουμε μία απορία. Όσο εσείς λείπατε, ελέγξαμε στον υπολογιστή και βρήκαμε ότι είσαστε δισεκατομμυριούχος!!!!!!!!!!
Το περίεργο είναι ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε το δάνειο!»
Και ο Έλληνας απαντά:
Πες μου ένα άλλο σημείο στη Νέα Υόρκη που θα μπορούσε να αφήσει κανείς μια Ferrari με ασφάλεια για δύο εβδομάδες, πληρώνοντας για πάρκινγκ μόνο 15.41 $....;;;;
17 Σεπ 2009
2 ξανθιές στην παραλία
Είναι δυο ξανθιές. Η Ρούλα και η Σούλα. Μια μέρα λέει η Ρούλα στη Σούλα:
- Σούλαα, έλα να πάμε στη παραλία και να κάνουμε τις ξένες.
Πάνε στη παραλία και κάποια στιγμή λέει η Ρούλα:
- Σούλα, give me the ball!!!
Και λέει η Σούλα:
- Ποιο; Αυτό με τους κεφτέδες;;;;;;;
- Σούλαα, έλα να πάμε στη παραλία και να κάνουμε τις ξένες.
Πάνε στη παραλία και κάποια στιγμή λέει η Ρούλα:
- Σούλα, give me the ball!!!
Και λέει η Σούλα:
- Ποιο; Αυτό με τους κεφτέδες;;;;;;;
Ο γύφτος και ο γιατρός
"Ένας γύφτος αγοράζει οικόπεδο δίπλα από το σπίτι ενός γιατρού. Φωνάζει λοιπόν ένα μηχανικό και τον βάζει να του κτίσει ένα ίδιο ακριβώς σπίτι.
Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό.
- Γιατρέ, γιατρέ!
- Τι είναι ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός.
- Να, του λέει ο γύφτος, εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι!
- Αποκλείεται, του λέει ο γιατρός, γιατί ...
δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα...
Σκυλιάζει ο γύφτος παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ, γιατρέ! Ιδιο σπίτι έχουμε ίδια έπιπλα είμαι ίδιος με σένα.
- Τι λες ρε παλιόγυφτε, του λέει ο γιατρός, έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο;;
Και του δείχνει μια πολυτελή Mercedes που είχε στο γκαράζ. Σκυλιάζει ο γύφτος βάζει γραμμάτια παίρνει δάνεια και αγοράζει μια ακριβώς ίδια Mercedes και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ, γιατρέ!
- Τι θες ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός
- Είμαι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από σένα!
- Γιατί ρε; του λέει ο γιατρός.
- Έχουμε ίδιο σπίτι ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο, συμφωνείς;
- Συμφωνώ αλλά από πού και ως πού είσαι καλύτερος από μένα; του λέει ο γιατρός.
- Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ"
Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό.
- Γιατρέ, γιατρέ!
- Τι είναι ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός.
- Να, του λέει ο γύφτος, εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι!
- Αποκλείεται, του λέει ο γιατρός, γιατί ...
δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα...
Σκυλιάζει ο γύφτος παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ, γιατρέ! Ιδιο σπίτι έχουμε ίδια έπιπλα είμαι ίδιος με σένα.
- Τι λες ρε παλιόγυφτε, του λέει ο γιατρός, έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο;;
Και του δείχνει μια πολυτελή Mercedes που είχε στο γκαράζ. Σκυλιάζει ο γύφτος βάζει γραμμάτια παίρνει δάνεια και αγοράζει μια ακριβώς ίδια Mercedes και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ, γιατρέ!
- Τι θες ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός
- Είμαι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από σένα!
- Γιατί ρε; του λέει ο γιατρός.
- Έχουμε ίδιο σπίτι ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο, συμφωνείς;
- Συμφωνώ αλλά από πού και ως πού είσαι καλύτερος από μένα; του λέει ο γιατρός.
- Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ"
16 Σεπ 2009
Τι λένε τα Ελληνόπουλα για την 28η Οκτωβρίου
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα. Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα. Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Κα... που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι.
Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.
Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».
Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Aμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα.
Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη. Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.
Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν.
Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον.
Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι.
Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.
Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».
Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Aμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα.
Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη. Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.
Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν.
Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον.
Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!
Ομαδική αυτοκτονία!!!
Τρεις φίλοι ένας Ιταλός, ένας Γερμανός κι ένας Πόντιος δουλεύουν σε μία οικοδομή. Κάθε μέρα στις 11:00 σταματούσαν για κολατσιό βγάζοντας ο καθένας το τάπερ που είχε φέρει από το σπίτι.
Ο Γερμανός λοιπόν βλέποντας το φαγητό που του έχει φτιάξει η γυναίκα του λέει:
- Oχι ρε γαμώτο, πάλι λουκάνικο θα φάω; Το έχω σιχαθεί! Αν κι αύριο έχω το ίδιο φαγητό, δεν θα το αντέξω, θα βουτήξω από την οικοδομή στο κενό!
Ανοίγει και ο Ιταλός το τάπερ του, βλέπει το σπαγγέτι με σάλτσα που του έφτιαξε η γυναίκα του και λέει:
- Οχι ρε γαμώτο πάλι σπαγγέτι θα φάω σήμερα; Αν και αύριο έχω την ίδια αηδία θα πέσω κι εγώ από την οικοδομή.
Ανοίγει κι ο Πόντιος, βλέπει κι αυτός το κολατσιό του και λέει:
- Οχι ρε γαμώτο πάλι τοστ θα φάω σήμερα; Αν αύριο είναι το ίδιο κολατσιό θα πέσω κι εγώ από την οικοδομή να σκοτωθώ!
Την άλλη μέρα δυστυχώς το κολατσιό όλων ήταν το ίδιο οπότε οι τρεις ορκισμένοι φίλοι ένας-ένας με τη σειρά έπεσαν από την οικοδομή και σκοτώθηκαν, αφήνοντας ένα σημείωμα που εξηγούσε τους λόγους που οδηγήθηκαν σε αυτή την τραγική απόφαση.
Στην κηδεία η χήρα του Γερμανού κλαίγοντας φώναζε:
- Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου το έλεγες ότι ήθελες άλλο φαγητό να σου φτιάξω;
Η γυναίκα του Ιταλού κι αυτή βουρκωμένη φώναζε:
- Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου είπες πως είχες βαρεθεί το σπαγγέτι να σου φτιάξω κάτι άλλο;
Και η γυναίκα του Πόντιου:
- Aχ Γιωρίκα μου γιατί; Γιατί; Γιατί; Αφού μόνος σου το έφτιαχνες το τοστ.
Ο Γερμανός λοιπόν βλέποντας το φαγητό που του έχει φτιάξει η γυναίκα του λέει:
- Oχι ρε γαμώτο, πάλι λουκάνικο θα φάω; Το έχω σιχαθεί! Αν κι αύριο έχω το ίδιο φαγητό, δεν θα το αντέξω, θα βουτήξω από την οικοδομή στο κενό!
Ανοίγει και ο Ιταλός το τάπερ του, βλέπει το σπαγγέτι με σάλτσα που του έφτιαξε η γυναίκα του και λέει:
- Οχι ρε γαμώτο πάλι σπαγγέτι θα φάω σήμερα; Αν και αύριο έχω την ίδια αηδία θα πέσω κι εγώ από την οικοδομή.
Ανοίγει κι ο Πόντιος, βλέπει κι αυτός το κολατσιό του και λέει:
- Οχι ρε γαμώτο πάλι τοστ θα φάω σήμερα; Αν αύριο είναι το ίδιο κολατσιό θα πέσω κι εγώ από την οικοδομή να σκοτωθώ!
Την άλλη μέρα δυστυχώς το κολατσιό όλων ήταν το ίδιο οπότε οι τρεις ορκισμένοι φίλοι ένας-ένας με τη σειρά έπεσαν από την οικοδομή και σκοτώθηκαν, αφήνοντας ένα σημείωμα που εξηγούσε τους λόγους που οδηγήθηκαν σε αυτή την τραγική απόφαση.
Στην κηδεία η χήρα του Γερμανού κλαίγοντας φώναζε:
- Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου το έλεγες ότι ήθελες άλλο φαγητό να σου φτιάξω;
Η γυναίκα του Ιταλού κι αυτή βουρκωμένη φώναζε:
- Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου είπες πως είχες βαρεθεί το σπαγγέτι να σου φτιάξω κάτι άλλο;
Και η γυναίκα του Πόντιου:
- Aχ Γιωρίκα μου γιατί; Γιατί; Γιατί; Αφού μόνος σου το έφτιαχνες το τοστ.
Απο δουλειά πως πάει;;;
Πώς απαντούν διάφοροι άνθρωποι σε καιρούς αναδουλειάς, όταν τους τεθεί η ερώτηση "από δουλειά πώς πάει;" :
Μανάβης: Κολοκύθια
Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φάς τριφύλλι
Ανθοπώλης: Μαρασμός στο επάγγελμα
Υφασματέμπορος: Είμαι πανί με πανί
Ψαράς: Ούτε λέπι
Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο
Ηλεκτρολόγος: Δε βλέπω φώς
Υδραυλικός: Μούφα η δουλειά
Έμπορος χαλιών : Χάλια
Κομμωτής: τρίχες
Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα
Νεκροθάφτης: Ψόφια πράματα
Βοθρατζής: Σκατά!!!
Μανάβης: Κολοκύθια
Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φάς τριφύλλι
Ανθοπώλης: Μαρασμός στο επάγγελμα
Υφασματέμπορος: Είμαι πανί με πανί
Ψαράς: Ούτε λέπι
Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο
Ηλεκτρολόγος: Δε βλέπω φώς
Υδραυλικός: Μούφα η δουλειά
Έμπορος χαλιών : Χάλια
Κομμωτής: τρίχες
Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα
Νεκροθάφτης: Ψόφια πράματα
Βοθρατζής: Σκατά!!!
Ο Γιωρίκας Κατάσκοπος
Ο Γιωρίκας μαζί με 2 αμερικανούς εκπαιδεύεται για κατάσκοπος. Μετά από 3 μήνες αφού τελείωσε η εκπαίδευση τους, έπρεπε να περάσουν από 3 στάδια βασανιστηρίων, όποιος ήταν πιο έμπιστος και δεν μαρτυρούσε τα μυστικά που είχε μάθει θα έπαιρνε και το δίπλωμα του.
Αρχίζουν λοιπόν πρώτα με τον έναν αμερικανό. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει το πρώτο βασανιστήριο και τα λέει όλα.
Το ίδιο και ο δεύτερος αμερικανός.
Φτάνουν και στον Γιωρίκα, πρώτο στάδιο το περνάει, δεύτερο, σκληρό καρύδι δεν λυγίζει με τίποτα, το τρίτο βασανιστήριο ήταν απίστευτο ξύλο κάθε μέρα. Και εδώ άντεξε το παλικάρι μας, 2 μέρες ξύλο, τρεις μέρες, την τέταρτη μέρα η επιτροπή που δεν μπορούσε να πιστέψει την τόση αντοχή του, πηγαίνουν να δουν στο κελί του τι κάνει, και βλέπουν τον Γιωρίκα, με τις δυο του παλάμες στον τοίχο, να χτυπάει το κεφάλι του και λέει:
- Θυμήσου τα ρε μαλάκα, θυμήσου τα!!!
Αρχίζουν λοιπόν πρώτα με τον έναν αμερικανό. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει το πρώτο βασανιστήριο και τα λέει όλα.
Το ίδιο και ο δεύτερος αμερικανός.
Φτάνουν και στον Γιωρίκα, πρώτο στάδιο το περνάει, δεύτερο, σκληρό καρύδι δεν λυγίζει με τίποτα, το τρίτο βασανιστήριο ήταν απίστευτο ξύλο κάθε μέρα. Και εδώ άντεξε το παλικάρι μας, 2 μέρες ξύλο, τρεις μέρες, την τέταρτη μέρα η επιτροπή που δεν μπορούσε να πιστέψει την τόση αντοχή του, πηγαίνουν να δουν στο κελί του τι κάνει, και βλέπουν τον Γιωρίκα, με τις δυο του παλάμες στον τοίχο, να χτυπάει το κεφάλι του και λέει:
- Θυμήσου τα ρε μαλάκα, θυμήσου τα!!!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)